Pastoraalwerker / Profiel Gemeenschapsopbouw en Jongerenpastoraat

 

T. van der Meulen
Van Koetsveldstraat 5
3532 EP Utrecht 
T: 030 - 293 57 86

E: tejo.van.der.meulen@stjandedoper-vechtenvenen.nl

In 1948 word ik geboren in Friesland en begint mijn geloofsontwikkeling in het ‘Rijke Roomse Leven’: elke ochtend eerst naar de Mis! Dat bevalt me zo goed, dat ik na de lagere school naar een klein-seminarie ga om priester te worden. Ik loop een tijdje mee met de Benedictijnen en leer de schoonheid van de Psalmen kennen. Daarop volgt de theologieopleiding in Nijmegen waarbij ik me specialiseer in pastorale begeleiding en hulpverlening. Ik volg allerlei trainingen en leertherapieën, en ik kom er achter dat het celibaat mij niet past. Dit betekent dat ik helaas word uitgesloten van de priesterwijding. Maar gelukkig begint Kardinaal Alfrink pastoraal werksters en werkers te benoemen, zodat er toch een toekomst open gaat om in de kerk te kunnen werken. Ook kom ik in aanraking met zen-meditatie: ik volg meditatietrainingen en zit zeven lange jaren dagelijks een tijd te mediteren. In de zen kun je in jezelf een Innerlijke Meester ontdekken. Bij mij blijkt dat Jezus te zijn. Door de theologie en de meditatie laat ik allelei overbodigheden in mijn geloof los, tot ik ‘steeds meer in steeds minder’ geloof. Ik kom uit bij ‘leven in het Hier en Nu voor het Aangezicht van God’. Het is een dynamisch en stromend geloof, van waaruit ik mijn werk als pastor leer doen.
Ik ga in 1977 aan het werk als pastoraal werker in Drachten met een inspirerende collega, de Franciscaan Willem de Rooij. Na zijn plotselinge dood begin ik in 1981 als studentenpastor in Utrecht; ik blijk daar 27 jaar te blijven. We hebben een oecumenisch Convent van studentenpastores. Van mijn collegae en van de liturgievoorbereidingen met studenten leer ik de hele Bijbel goed kennen. Ook leer ik in de studentenkerk Anke Tigchelaar kennen. We trouwen in 1989. In 1990 wordt Abel geboren; halverwege de zwangerschap krijgen we te horen dat hij een aandoening heeft, waardoor hij buiten de baarmoeder niet kan leven: hij sterft na een klein halfuur. Erger kan het leven niet zijn. Maar Liefde is sterker dan de dood: in 1991 wordt Fija geboren en in 1994 Lodewijk. We genieten! Intussen ben ik me aan het specialiseren in empirisch theologisch onderzoek. Prof. Dr. Hans van der Ven begeleidt me bij het opzetten van een vragenlijst waarmee ik onderzoek of er bij studenten een verband is tussen interesse voor geloof en hun besef van eindigheid. Ik krijg maar liefst 1400 ingevulde vragenlijsten terug! Ik begin een proefschrift te schrijven, maar dit wordt onderbroken doordat mijn bestaan als studentenpastor steeds onzekerder wordt. Uiteindelijk heft de Bisschop het Katholieke Studentenpastoraat op. Na maanden van onzekerheid kom ik plotseling terecht in het parochieverband Vecht & Venen, waar ik tot mijn opperste verbazing het heel erg naar mijn zin heb: er blijkt tijdens mijn studentenpastoraat in de parochies veel te zijn veranderd. In die 27 jaar zijn de Parochies veranderd in legioenen enthousiaste vrijwilligers. Ineens hoef ik geen werk meer te zoeken en mag ik werken in het Paradijs, want minder is het niet in het Groene Hart!